| Geplaatst op: 03 - Mei - 2009 om 18:52 | IP Genoteerd
|
|
|
We staan ongeveer 100 meter vanaf het kruispunt, genietend van de optocht.
Goh, het is echt leuk, heel gezellig. Wat is dit goed georganiseerd.
De Koninklijke bus is net voorbij, evenals de historische groep waarin onze zoon meeloopt.
Ze kruisten elkaar voor onze neus, het kon niet mooier.
Wat is er toch aan de hand op de tribune, waarom wordt het plots zo stil?
Waar heeft die vrouw het over die aan komt rennen?
Langzaam dringt het door dat er iets aan de hand is, maar dat het zo’n ramp betreft hebben we nog steeds niet door.
Ik loop enkele meters richting het kruispunt en zie een vreselijk tafereel, dat ons door de tent van de commentator bespaard bleef. Ongeloof, verbijstering, deze aanblik vergeet ik nooit meer!
Is er familie in de buurt, bekenden? Het telefoonverkeer ligt plat.
Op weg naar huis, de vlaggen halfstok. Dit maakt enorm veel indruk.
Het laat me nog niet los, we praten er veel over, maar gelukkig is ons het ergste bespaard gebleven.
Dat dit in “ons Apeldoorn” kon gebeuren.
Heel veel respect en sterkte voor de hulpverleners. Veel sterkte voor eenieder die getroffen is door deze verschrikkelijke gebeurtenis.
Familie Zegers, Apeldoorn.
|