Samen055, iedereen doet mee in Apeldoorn

Verhalen

Je komt verder als je open bent over je herstel

Steeds meer mensen met een (psychische) kwetsbaarheid keren na een behandeltraject terug in de maatschappij. Ze bouwen zelfstandig een bestaan op, vaak krijgen ze daar hulp en begeleiding bij.

U komt deze mensen tegen op het paadje achter uw huis, bij de supermarkt, op het schoolplein of op de galerij. Er bestaan veel vooroordelen over mensen met een (psychische) kwetsbaarheid. Maar is dat wel terecht? Hoe gaat u als buurman of buurvrouw eigenlijk om met een buur die kwetsbaar is?

Openheid over verleden

Tien jaar geleden kreeg Wim (53) een burn-out. Hij was getrouwd, had met zijn vrouw twee zoons en had een fijne baan. Een arbeidsconflict was de trigger voor de burn-out. Hij kwam thuis te zitten. Op dat moment kwamen gebeurtenissen uit zijn jeugd naar boven. Die herinneringen had hij altijd weggestopt. Hij zocht zijn heil in alcohol en raakte verslaafd. Uiteindelijk kwam hij in een afkickkliniek terecht. Inmiddels is hij al jaren clean en woont hij zelfstandig in Brummen. Als er iets is dat hem heeft geholpen tijdens zijn herstel, is het zijn openheid over zijn verleden.

Werken aan herstel

Door een aaneenschakeling van gebeurtenissen in zijn leven, belandde Wim in een kliniek. In de kliniek kwam Wim erachter dat hij Asperger en ADD heeft. Dat verklaarde veel van zijn gedrag. Wim: “Ik heb later pas geleerd wat empathie is.” Hij werkt nog aan zijn herstel, maar het gaat goed met Wim: “Eindelijk maak ik weer stappen in mijn leven.” Hij heeft weer goed contact met zijn ex-vrouw en zijn twee zoons. Bovendien zet hij zich in door vrijwilligerswerk.

Accepteren van zijn verhaal

Wim is vroeger jarenlang voetbaltrainer geweest. Toen Wim net in Brummen woonde, zochten ze bij de voetbalvereniging een begeleider voor twee G-elftallen. Wim pakte deze nieuwe uitdaging met beide handen aan. En met succes. Bij de vereniging waren ze blij met Wim. Na een halfjaar vroegen ze of hij ook een C-elftal wilde begeleiden. Dat wilde Wim maar al te graag. Maar hij wilde daarnaast ook eerlijk zijn over zijn verleden en zijn herstel. Dat deed hij dan ook. Hij vertelde met bibberende handen zijn verhaal. Bij de club hadden ze dit verhaal niet zien aankomen, maar waren ze blij met zijn openheid. Dat sterkte Wim. Want waar hij eerder dacht: Wat zullen ze wel niet van mij denken?, hielp het hem nu juist. Wim: “Dat was een hele goede zet.” Bij de club accepteerde ze zijn verleden en daardoor kon Wim zichzelf zijn.

Vrijwilligerswerk

Inmiddels doet Wim allerlei soorten vrijwilligerswerk. Hij is voetbaltrainer en scheidsrechter bij de voetbalclub. Hij is vertegenwoordiger van de cliëntenraad en de regioraad van Riwis Zorg en Welzijn. En daarnaast zet hij zich in voor Brummen Beweegt, waar 55-plussers iedere werkdag met anderen kunnen sporten. Hierdoor heeft hij zijn eigen netwerk gecreëerd. Als hij nieuwe mensen ontmoet, maakt hij van zijn verleden nooit een geheim. Daarvoor moet hij wel de angst en schaamte voorbij. Dat is lastig, maar het heeft hem veel gebracht en er zijn goede contacten uit ontstaan.

Buren uitnodigen

Ook naar zijn buren is Wim altijd eerlijk geweest. Toen Wim in de wijk kwam wonen, heeft hij ze uitgenodigd om zijn verhaal te vertellen. En als zij vragen hebben, is daar altijd ruimte voor. Het verleden van Wim speelt bij de kennismaking met mensen daarom nog wel een rol. Maar daarna vaak niet meer. Mensen zien Wim als mens, en dat is het belangrijkste. “Ik heb ervaren dat als je open bent over je problematiek, dat nog gewaardeerd wordt ook. Als iemand mij dat vijf jaar geleden had verteld, had ik het nooit geloofd. Maar ik heb het nu zelf ondervonden.”

Symbool voor herstel

Sinds een aantal maanden heeft Wim twee katten, Mies en Merel. Ze staan symbool voor zijn herstel. “Merel is autistisch, ze is een soort spiegel voor mij. En Mies heeft een instelling van ‘doe maar normaal’. Die instelling heb ik nu ook.” Wim is blij met waar hij nu is in zijn leven. “Ik gun niemand de zwarte periode die ik heb meegemaakt, maar ik gun iedereen de periode van herstel die ik nu meemaak.” Want waar hij vroeger leerde om zijn emoties niet te uiten, heeft hij tijdens zijn herstel geleerd dat je verder komt als je open bent, praat met anderen en begrip voor elkaar toont.