Dank u wel

Begin mei herdachten en vierden we 80 jaar vrijheid, met een uitgebreid programma. Ik keek er al erg naar uit, had er hoge verwachtingen van. Eerlijk gezegd heeft die hele week mijn verwachtingen alleen maar overtroffen. En ik voel de behoefte om te zeggen: dank u wel, inwoners van de gemeente Apeldoorn. 

Want u heeft massaal meegedaan. Met de herdenkingen, met de vieringen, met de feesten. U was met velen bij de Taptoe op 2 mei, u zag prinses Margriet bij de Streetparade en u genoot van het grote Bevrijdingsconcert in Omnisport op 3 mei. U zwaaide de Canadese veteranen toe en luisterde naar de Pipers for Peace. U was 2 minuten stil bij alle herdenkingen in de stad en in de dorpen op 4 mei. U was bij het Bevrijdingsfestival op 5 mei. U schoof aan tafel bij één van de tien vrijheidsmaaltijden in onze gemeente. U bood onderdak aan onze gasten uit de Canadese partnerstad Burlington, waarmee we alweer 20 jaar een stedenband hebben. En wellicht was u ook vrijwilliger bij één de vele activiteiten.

U heeft niet alleen massaal meegedaan, u heeft ook een enorme indruk gemaakt op onze Canadese gasten. Op de hoogbejaarde veteranen, onze helden van toen, en hun familieleden. Ze waren tot tranen geroerd. Door de enthousiaste ontvangst. Maar zeker ook door de door u getoonde dankbaarheid, nog steeds, na 80 jaar.

De Apeldoornse ontvangst is niet onopgemerkt gebleven, er was veel aandacht voor in de media, in binnen- en buitenland. Dat is uiteraard geen doel op zich. Maar het is wel heel goed dat dankbaarheid en blijdschap om 80 jaar vrijheid breed gedeeld worden. Zodat iedereen ook kan zien dat we onze vrijheid niet als vanzelfsprekend moeten beschouwen, maar dat we die moeten vieren en koesteren.

We hebben herdacht. We hebben gevierd. En nu gaan we verder. Samen, in hoop en vertrouwen de toekomst tegemoet.

Ton Heerts