(Opnieuw) thuis in Apeldoorn
Met een militair als vader kwam ik in 1973 in Apeldoorn terecht. Als kleuter ging ik naar de KWS school, vlakbij het Oranjepark. Ik leerde een hoop: de leerlingen kwamen uit alle hoeken van de gemeente Apeldoorn, en ook vanuit alle lagen van de bevolking, inclusief het koninklijk huis. Toen heel normaal voor mij, maar eigenlijk best bijzonder.
Apeldoorn was dorps, maar kreeg stadse ambitie. Wij verhuisden in 1978 naar de Maten. Ik genoot van de ruimte, het groen en fietste heerlijk op en neer. Ik heb goede herinneringen aan de binnenstad waar we op donderdagavond of zaterdag naar de winkels gingen. Apeldoorn was overzichtelijk, groen en veilig. Maar ja, als puber wil je meer dan dat…
Na mijn studie Hotelmanagement in Leeuwarden en mijn werk in Amsterdam belandde ik via via in 2006 bij Saxion Hotelmanagement in Apeldoorn aan de Kerklaan. Mijn vrouw en ik waren weer in Apeldoorn. Ik was hier toch juist weggegaan, hmm? Ik hoorde mijzelf telkens verdedigend praten wanneer ik het over Apeldoorn had tegenover mijn kennissen en vrienden. Daar ben ik mee gestopt. Want hoezo? Het ís hier gewoon groen, ruim en veilig! Mijn vrouw en ik zijn blij dat onze dochters mochten opgroeien in deze stad. Een stad met een sterk groen hart en een rijke historie waar kwaliteit van leven geen loze bofte maar garantie is!
En ja, onze dochters gaan waarschijnlijk ook hun vleugels uitslaan naar andere steden. Maar ik weet zeker dat Apeldoorn ook voor hen toch thuiskomen blijft.
Marc Vink, docent Hotel Management, Hogeschool Saxion