Duizenden jaren geleden was het landschap in het oostelijke deel van Apeldoorn heel gevarieerd met hoge en lage gebieden. Dat maakte het heel geschikt voor mensen in de midden-steentijd (ca 8800-5300 voor Christus). Deze jagers en verzamelaars leefden niet op een vaste plek, maar trokken per seizoen naar gunstige plekken voor voedsel en grondstoffen. Ze woonden in tijdelijke jachtkampen.
Archeologen hebben op verschillende plekken in het gebied rond knooppunt Beekbergen sporen van deze kampjes gevonden, zoals vuurstenen werktuigen en resten van het bewerken van vuursteen. Het oude steentijdlandschap en bijna 30 van zulke vindplaatsen zijn in kaart gebracht. Voordat het gebied verder wordt ontwikkeld, doet de gemeente onderzoek naar deze belangrijke archeologische resten.