Samen055, iedereen doet mee in Apeldoorn

Verhalen

Mooi om vertrouwen te krijgen

Een bijzondere gebruiksaanwijzing, ziekte of stress, zomaar wat voorbeelden van zaken die voor een onrustige thuissituatie kunnen zorgen. Een gezin dat overloopt en geen sociaal netwerk heeft, kan via het gemeentelijk project InHuis in aanmerking komen voor opvang bij een steungezin. Bij Suus (40) en Mike (46) komen sinds vorig jaar regelmatig kinderen over de vloer bij wie het thuis allemaal even niet op rolletjes loopt. Door een dag(deel) bij een steungezin door te brengen krijgt iedereen in de onrustige thuissituatie een korte adempauze.

Klik met labrador Django

“Wij hebben zelf geen kinderen”, vertelt Mike. “Maar gelukkig is het ons wel gegeven om op deze manier een positieve bijdrage te leveren binnen een gezinssituatie.” Er komt steeds meer bekendheid voor de mogelijkheid om steungezinnen in te zetten, daardoor groeit de vraag hiernaar ook. “Vorig jaar waren er zo’n vijfentwintig gezinnen actief en was er een wachtlijst”, weet Suus. Om steungezin te worden hoef je geen speciaal diploma te hebben. Een VOG, Verklaring Omtrent Gedrag, is wel noodzakelijk. “Het belangrijkste is dat er een klik is met het vraaggezin”, vertelt Mike. “En in ons geval moet het kind natuurlijk dol zijn op Django, onze uit de kluiten gewassen labrador. Die speelt een belangrijke rol. Je merkt dat kinderen rustiger worden als ze met de hond spelen.”

Meedraaien in dagelijkse gang van zaken

Na een startcursus en een secuur matchingsproces kregen Suus en Mike vorig jaar voor twee middagen per week de zorg over een dertienjarige jongen. “Als hij bij ons kwam dan nam ik eerst de dag met hem door en dan gingen we boodschappen doen”, vertelt Mike. “Zodra Suus thuiskwam, gingen ze samen de keuken in om te koken.” Van een steungezin wordt niet verwacht dat er allerlei uitstapjes gemaakt worden. Het kind draait mee in de dagelijkse gang van zaken en gaat na het eten weer naar huis. Er is ook nooit sprake van een overnachting.

Een goed gevoel geven

“Het was hartstikke leuk om ineens zo’n puberbrein in huis te hebben”, herinnert Suus zich. “Deze jongen had allerlei plannen om later zijn geld te verdienen in de computer business. Maar toen hij bij ons over de vloer kwam bleek zijn passie toch meer bij koken te liggen. Je zag hem gewoon groeien als hij achter het fornuis stond. Dat gaf ons weer de mogelijkheid om zijn pluspunten te benadrukken en zo zijn zelfvertrouwen te vergroten. En uiteindelijk is dat natuurlijk waar je het voor doet: een goed gevoel geven.”

Extra paar oren en ogen

“De opvang van deze jongen mondde uit in een relatief kort maar intensief traject van zo’n vier maanden”, vertelt Mike. “We kregen veel vertrouwen van zijn moeder en fungeerden zo’n beetje als extra paar oren en ogen voor haar. Ook werden we betrokken bij de school. Uiteindelijk bleek er meer hulp nodig dan van een steungezin kan worden verwacht en is er een ander traject gestart. Het geeft
voldoening dat dit allemaal, mede door onze hulp, van de grond is gekomen.”

Respect voor ouders die hulp vragen

Suus en Mike krijgen regelmatig te horen dat men het zo knap vindt dat ze dit vrijwilligerswerk doen. Zelf vinden ze het eigenlijk heel gewoon om op deze manier iets bij te dragen aan de maatschappij. “Wij zijn natuurlijk zelf geen ouders en daarom is het heel mooi om wel het vertrouwen te krijgen om een kind op te vangen en mee te mogen kijken in het gezinsleven”, vindt Suus. “Het lijkt mij juist als ouders zijnde heel moeilijk om hulp te vragen. Daarom heb ik veel respect voor de ouders die dat voor hun gezin durven te doen.”

Interesse om steun-, pleeg- of gezinsouder te worden?

Kom naar de informatieavond op maandag 12 november 2018 in Het Vierhuis van ’s Heerenloo, Laan van Groot Schuylenburg 91. Inloop vanaf 19.30, start 20.00 uur. Aanmelden via inhuis@apeldoorn.nl.