Een wetering is een gegraven sloot of een kanaal dat water afvoert. De weteringen aan de oostkant van Apeldoorn zijn de Groote Wetering, Leigraaf en Nieuwe Wetering. Daarnaast zijn er nog de Nijbroekse en Terwoldse Wetering.
Op oude kaarten zie je ten oosten van Apeldoorn een aantal beken of kleine rivieren. Die lopen evenwijdig aan elkaar naar het noorden. Ze voerden op een natuurlijke manier het water af uit het Beekbergerwoud. Dat was vroeger een moerasgebied en hield water vast als een spons. Het water liep weg in noordelijke richting. Later zijn de beken en riviertjes door mensen aangepast en recht gemaakt, zo zijn het weteringen geworden.
Door het graven van de weteringen en het toevoegen van sloten werd het water nog sneller afgevoerd. Dit werd gedaan zodat hier landbouw mogelijk werd. De natte natuur in die gebieden had daar last van, die verdroogde. In Landgoed Woudhuizen kun je dat goed zien. De rabattenbossen daar zijn droog. Rabatten zijn dijkjes van aarde in natte gebieden, waar bomen op kunnen groeien zonder natte voeten te krijgen. De weteringen kunnen een grote rol spelen bij het vasthouden van water. Dit is goed voor de natte gebieden. Er zijn ondertussen meer natuurlijke oevers aangelegd zodat er weer meer kan groeien langs de weteringen. Het flauwer maken van oevers zorgt voor meer plant- en diersoorten.
Door de natuurvriendelijke oevers zijn er steeds meer libellen, salamanders, modderkruipers, ringslangen. En doordat de begroeiing toeneemt zijn er ook meer kleine zoogdieren. En dat is dan weer goed voor uilen en roofvogels.
Rond Apeldoorn zijn nieuwe fietspaden aangelegd langs de weteringen. Je kunt nu op plekken in het landelijk gebied rijden waar je eerder niet kon komen. Deze routes zijn verbonden met de wiggen die je naar de stad brengen. Maar je kunt nog verder het buitengebied in. Ook hier kun je fietsknooppunten volgen. Meer informatie vind je bijvoorbeeld via de GPS Weteringenroute.
