Światło

Znów nadeszła ta pora roku, w której jedno uroczyste święto goni za drugim. 17 kwietnia: wyzwolenie Apeldoorn. 27 kwietnia: Dzień Króla. 5 maja: Dzień Wyzwolenia. Wniebowstąpienie. Zielone Świątki. Wszystkie to radosne, pełne światła dni.  Oczywiście z wyjątkiem 4 maja, kiedy to wieczorem o godz. 20.00 dosłownie zatrzymujemy się, by uczcić pamięć wszystkich holenderskich ofiar wojny. Jednak świętowanie i upamiętnianie od zawsze idą w parze, zachowując równowagę między tym, co poważne, a tym, co radosne.

Jako ludzie często tego potrzebujemy. Lekkości. Radości. Gromkiego śmiechu. Dlatego tak bardzo cieszę się z Dnia Króla i tych innych dni. Z udekorowanych rowerów, z dzieci sprzedających swoje zabawki na kocykach.  Z flag, porannych śpiewów, tompouces, potrójnego „Hurra”. Z zespołów na festiwalu wyzwolenia i z towarzyszącej temu radosnej atmosfery. Z porannych spacerów w Dzień Wniebowstąpienia i rodzinnych spotkań w weekend Zielonych Świąt.

Po prostu to, że czujesz, iż ludzie mogą być zadowoleni i szczęśliwi. Bez żadnego powodu, po prostu będąc razem i ciesząc się piękną pogodą. Z powodu codziennego życia, rozmowy z sąsiadem przez żywopłot, spaceru z wnukiem, pięknego zachodu słońca.   Po prostu być dla siebie trochę mili i przyjaźni. W takie dni wszystko to wydaje się przebiegać nieco łatwiej niż w inne. O tym właśnie myślę, gdy 27 kwietnia wznoszę toast z kieliszkiem likieru pomarańczowego w dłoni. Oczywiście wznoszę toast za króla. Ale wznoszę też toast za jego poddanych, za nas wszystkich. Abyśmy nadal starali się jak najlepiej dla siebie nawzajem i dbali o to, by razem było nam trochę przyjemnie.

Życzę wszystkim miłych, radosnych, przyjemnych i pogodnych dni majowych.

Ton Heerts