Anayasa Madde 1 | Eşit muamele

“Cinsiyete dayalı ayrımcılık: Şikâyet değerlendirme görevlisi olarak en sık duyduğum konu budur. Örneğin, hamile olduğu için sözleşmesi yenilenmeyen bir kadın gibi. Engelliliğe dayalı ayrımcılıkla ilgili de çok sayıda bildirim alıyorum. Ve tabii ki köken nedeniyle de. Örneğin, beyaz olmayan insanlar hâlâ polis tarafından daha sık durduruluyor.”

Birçok kişi ayrımcılığı bildirmekten korkuyor: “Ya patronumun bana söylediklerini anlatırsam, başıma bela açılır mı?” Art.1 ofisinde hikayelerini güvenle anlatabilirler. Ayrımcılığın mağdurları için burada tanınmanın çok büyük bir yardım olduğunu görüyorum. Bazen bu bile yeterlidir. Bazen de ayrımcılığı yapan kişiyle bir görüşme ayarlarız. Ancak, durumu İnsan Hakları Kurulu’na inceletebiliriz de. Elbette bu, sadece ihbar eden kişinin isteği doğrultusunda yapılır.

Ayrımcılık konusunda giderek daha açık bir şekilde konuşulmasından memnunum. Çünkü bu konu aynı zamanda seninle de ilgili. Herkesin önyargıları vardır. Neden Ukraynalı mültecileri kollarımızı açarak karşıladık da Suriyeli mültecileri çok daha az sıcak karşıladık? Onlar da tıpkı diğerleri gibi savaştan kaçıyorlardı. Bir düşünün: neden bir başkasına belirli bir şekilde bakıyorsunuz? Bu doğru mu? 

Ayrımcılıkla ilgili bu kadar çok hikâye duymak beni derinden etkiliyor. Ama kendi çapımda bu konuda bir şeyler yapabilmekten memnunum. Kısa bir süre önce, bir kafede ten rengi nedeniyle içeri alınmayan bir ihbarcıyla karşılaştım. O zaman kafe sahibi ile bir görüşme ayarlayabildik. Kafe sahibi, ciddi bir hata yapıldığını kabul etti. İnsanları yeniden birbirine bağlayabilmek bana büyük mutluluk veriyor.”