Artykuł 7 Konstytucji | Wolność wypowiedzi

“Jako dziecko marzyłem o tym, by zostać pisarzem i wyruszyć w podróż odkrywczą. Nic więc dziwnego, że zostałem dziennikarzem. Dało mi to możliwość częstego podróżowania i odkrywania nowych rzeczy. Szybko zauważyłem, że wiele osób ma niezwykłe historie, z których inni mogą czerpać naukę. Zrozumiałem też, że świat wygląda inaczej, niż mi się wydawało jako naiwnemu mieszkańcowi Zachodu.”

“Moja pierwsza podróż dookoła świata miała decydujący wpływ na moje postrzeganie wolności. W Ameryce Środkowej przekonałem się, że wolność słowa nie jest powszechna. W Salwadorze zastrzelono demonstrujących studentów. Na ulicach Nikaragui dało się odczuć strach przed reżimem. Jako dziennikarz musiałem poruszać kwestię tej niesprawiedliwości i dać głos ofiarom. Dlatego coraz częściej jeździłem do krajów ogarniętych wojną i uciskiem.”

“Za każdym razem, gdy wracałem do wolnej Holandii, było to dla mnie prawdziwym rajem. Jednak w ostatnich latach to się zmieniło. Jest więcej nieufności i nietolerancji. Dużą rolę odgrywają w tym media społecznościowe. Ludzie nie angażują się już w dyskusje, tylko się wzajemnie wykluczają. Oczywiście można mówić to, co się myśli. Ale wiąże się to z wzajemnym szacunkiem i prawdziwym słuchaniem siebie nawzajem. Rozwiązanie leży przede wszystkim w nas samych.”

“Teraz, gdy mam 73 lata, moja rola jako dziennikarza staje się coraz mniej znacząca. Coraz bardziej postrzegam siebie jako ojca i dziadka. Dla mnie najważniejsze jest teraz to, jak moja córka – która ma niepełnosprawność – może być sobą. Jak może wyrażać siebie i zyskać szacunek w naszym społeczeństwie. I jak mój wnuk może wyrosnąć na kogoś, kto sprawi, że to społeczeństwo stanie się odrobinę lepsze. Kraj, w którym jest miejsce na tysiąc różnych opinii.”