Apeldoorn, birçok kişi tarafından güzel ağaçlarıyla tanınır. Ancak çürüyen ve ölmüş ağaçların önemi pek bilinmemektedir. Ölmüş odunun bilinçli bir şekilde kullanıldığı örnekleri giderek daha fazla yerde görebilirsiniz. Çünkü ölmüş odun, aslında yeniden hayat verir.
Eskiden, kurumuş dalları olan ağaçlar genellikle erken bir aşamada tamamen kesilirdi. Günümüzde bu konuda biraz daha temkinli davranıyoruz. Artık, ölü odunlardan yararlanan pek çok farklı tür için tam da bu çürüme aşamasının çok önemli olduğu biliniyor. Elbette tehlikeli durumları ortadan kaldırıyoruz, ancak mümkün olduğu durumlarda çürüyen ağaçlara bir gelecek tanıyoruz.
Orman türlerinin neredeyse yarısı, doğrudan ya da dolaylı olarak ölü oduna bağımlıdır. Bunlar arasında mantarlar, karıncalar, kollemboller, (gece) kelebekleri, böcekler, böcekler ve yengeçböcekleri sayılabilir. Bu mantarlar ve hayvanlar, diğer hayvanlar için önemli bir besin kaynağıdır. Ormanlarımızda ve kentsel yeşil alanlarda uzun süre ölü odun neredeyse hiç bulunamadığı için bu türlerin çoğu nadir hale gelmiştir. Ölü oduna bağımlı en tanınmış türlerden biri de uçan geyik böceğidir; bu heybetli ve nadir bir böcek türü, neyse ki Apeldoorn’un batı kesiminde oldukça sık görülmektedir.
Parklarımızı çeşitlilik içeren ve geleceğe hazır hale getirmek için düzenli aralıklarla çalışmalar yürütüyoruz. Burada, ölmekte olan bir ağacın çürüme süreci gibi doğal süreçleri taklit etmeye çalışıyoruz. Bir ağaç öldüğünde ve örneğin dalları kırıldığında, diğer bitkiler, çalılar ve ağaçların büyümesi için daha fazla güneş ışığı ortaya çıkar. Ölmekte olan bir ağaç gövdesi, ağaçkakanlar, sincaplar, yarasalar ve her türlü böcek için mükemmel bir barınaktır. Yıllar geçtikten sonra gövde çürür, parça parça dağılır ve toprağa düşer. Parçalar daha da ayrışır ve besin maddeleri toprağa geri döner; bu da genç ağaçlar için besin kaynağı olur.
Bazı yerlerde ağaç türleri veya ağaçların yaşları açısından yeterince çeşitlilik olmadığını görüyoruz. Bu durumda ağaçlar hastalıklara karşı daha savunmasız hale gelir ve park, bitkiler ve hayvanlar için daha az değer taşır. Bazı ağaçların ölmesine izin vererek hem ölü odun miktarını artırabilir hem de çeşitliliği sağlayabiliriz. Ağaçları ölmesine izin vermek için ağaçları ‘halka kesim’ yöntemiyle keser, dallarını çıkarır veya keseriz. Bazı durumlarda ağaç, gövdesi veya köklerinden yeniden büyümeye başlar. Ne yapacağımız duruma göre değişir. Bu konuda güvenlik her zaman en önemli önceliktir.
Ölü odunların gelişmesine imkân tanıdığımız alanlar özenle seçilir ve gerektiğinde engellerle çevrilir. Direniş Savaşçıları Parkı’nda da durum böyledir. Ölmekte olan ağaçların çevresindeki alanı erişilemez hale getirerek güvenli bir ortam sağlıyoruz. Bu sayede çalılar ve böğürtlenler için biraz daha fazla alan oluşuyor ve bu da kuşlar için bir yaşam alanı oluşturuyor. Böylece ölü odun, daha da fazla yaşamın doğmasını sağlıyor.
Bir sorunuz mu var? Ya da daha fazla bilgi mi istiyorsunuz?
İletişime geçin
