Notatka dotycząca polityki w sprawie miejsc postojowych

Spis treści

• • Wprowadzenie
  • Rodzaje stanowisk
  • Ramy prawne
  • Szczegółowe przepisy dotyczące stałych miejsc postoju
  • Szczegółowe przepisy dotyczące tymczasowych miejsc postoju
  • Nadzór i egzekwowanie przepisów
  • Załączniki

 

 

Wprowadzenie

Cel

Celem niniejszej notatki jest przedstawienie ram oceny wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie punktu handlowego. Ramy te stanowią zatem uzupełnienie przepisów zawartych w APV oraz w strategii dotyczącej handlu detalicznego. Kolejnym celem jest uzyskanie i utrzymanie kontroli nad lokalizacjami stoisk oraz liczbą stoisk.
Przyjęcie niniejszej notatki programowej dotyczącej miejsc prowadzenia działalności przez organy administracyjne zapewnia pewność prawną przedsiębiorcom (w tym przedsiębiorcom prowadzącym działalność ambulantną) oraz zapewnia jasność organom egzekwującym prawo, mieszkańcom okolicy, pozostałym zainteresowanym stronom oraz organom wydającym zezwolenia w zakresie sposobu udzielania zezwoleń, rozpatrywania wniosków oraz egzekwowania przepisów.
Wreszcie, celem niniejszego dokumentu strategicznego jest skrócenie czasu rozpatrywania wniosków o zezwolenie na lokalizację poprzez ustanowienie jasnych ram polityki, a tym samym wprowadzenie prostej w obsłudze procedury rozpatrywania wniosków.

Ogólne informacje

Sprzedaż towarów, takich jak na przykład kwiaty, nabiał, ryby, lody czy odzież, z straganów na przestrzeni publicznej jest w wielu gminach od dawna znaną i nieodłączną częścią życia. Ożywia to miasto, przyczynia się do atrakcyjności przestrzeni publicznej, zaspokaja potrzeby konsumentów oraz przyczynia się do tworzenia miejsc pracy.
W przypadku zajmowania miejsca na wolnym powietrzu obowiązuje system zezwoleń, którego celem jest utrzymanie porządku publicznego i bezpieczeństwa. Miejsca takie mogą bowiem powodować uciążliwości lub zakłócenia. Ponadto obowiązek uzyskania zezwolenia zapobiega niekontrolowanemu wzrostowi liczby takich miejsc, co mogłoby sprawić, że przestrzeń publiczna nie nadawałaby się już do innych rodzajów działalności.

Pojęcie „miejsce pracy”

Przez pojęcie “stanowisko” rozumie się: „miejsce dostępne dla publiczności i znajdujące się na świeżym powietrzu, w którym za pomocą pojazdu, straganu, stołu lub jakiegokolwiek innego środka oferowane są towary na sprzedaż, wydawane są towary lub świadczone są usługi”. Miejsca sprzedaży mogą mieć charakter niekomercyjny lub komercyjny. Miejsca sprzedaży o charakterze niekomercyjnym są wykorzystywane do przekazywania informacji i/lub prowadzenia reklamy ideowej. Stanowiska komercyjne mają charakter zarobkowy. Oprócz rozróżnienia między stanowiskami niekomercyjnymi a komercyjnymi istnieje również rozróżnienie między stanowiskami stałymi a doraźnymi. Rozróżnienie to wiąże się z liczbą dni, przez które stanowisko jest zajmowane w ciągu roku (patrz rozdział 2)

Opis problemu

Gmina Apeldoorn otrzymuje coraz więcej wniosków o wydanie zezwolenia na zajęcie stałego lub tymczasowego miejsca w celach promocyjnych. Stałe punkty sprzedaży mogą być atrakcyjne ekonomicznie dla przedsiębiorców, ponieważ umożliwiają elastyczne reagowanie na potrzeby klientów w różnych lokalizacjach i o różnych porach. Ze względu na tę atrakcyjność ekonomiczną większość wniosków o zezwolenie na prowadzenie punktów sprzedaży dotyczy okresu od czwartku do soboty włącznie.
Właściciele stałych punktów handlowych (którzy zazwyczaj ponoszą wysokie koszty eksploatacyjne) w większości przypadków opowiadają się za ostrożną polityką gminy. Postrzegają oni przedsiębiorców prowadzących sprzedaż uliczną przede wszystkim jako uzupełnienie istniejącej oferty handlowej, którą sami już zapewniają.

Obecna polityka dotycząca miejsc handlowych została poddana szczegółowej ocenie w 2010 r. i na początku 2011 r. we współpracy z różnymi podmiotami, takimi jak Federacja Przedsiębiorców z Apeldoorn (FAO), Stowarzyszeniem Przedsiębiorców Śródmieścia w Apeldoorn (BOA), Centralnym Stowarzyszeniem Handlu Ulicznego (CVAH) oraz różnymi służbami gminy Apeldoorn. Stwierdzono, że polityka dotycząca miejsc handlowych z 2004 r. wymaga aktualizacji. Jako kwestie, na które należy zwrócić uwagę w nowym dokumencie strategicznym z 2011 r., w porównaniu z polityką dotyczącą miejsc handlowych z 2004 r., wskazano:

• Wiele stoisk nabiera coraz bardziej stałego charakteru, przez co coraz bardziej przypomina zwykły sklep. Jest to sytuacja niepożądana, ponieważ stoiska mają przede wszystkim stanowić uzupełnienie istniejącej oferty handlowej;
• W wielu lokalizacjach w pobliżu centrów handlowych powstaje coraz więcej miejsc na stragany. W strategii dotyczącej handlu detalicznego nie poświęcono im wyraźnej uwagi. Oprócz tej strategii istnieje potrzeba uregulowania liczby miejsc na stragany, aby dostosować się do celów wynikających ze struktury handlu detalicznego;
• Konieczne jest jasne określenie polityki egzekwowania przepisów stosowanej przez gminę w odniesieniu do miejsc wystawowych;
• Konieczne jest uwzględnienie aktualnego orzecznictwa wśród podstaw odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie punktu sprzedaży. Orzecznictwo to pozwala lepiej zrozumieć przyczyny odmowy lub wydania zezwolenia;
• W przypadku niektórych konkretnych lokalizacji, takich jak punkty naprawy szyb samochodowych oraz punkty o charakterze promocyjnym, konieczne jest wprowadzenie dodatkowych zasad, aby zapobiec negatywnym skutkom (nadmierne obciążenie parkingów, nadmierne obciążenie otoczenia). Ramy polityki zapewniają wytyczne umożliwiające ocenę wniosków dotyczących konkretnych lokalizacji.
• Wniosek dotyczy wydania zezwolenia na czas nieokreślony. Jeśli nie zostanie to wybrane, wnioskuje się o dokładniejsze określenie sposobu postępowania w przypadku tzw. “prawa pierwszeństwa” po upływie 5-letniego okresu ważności zezwolenia. W niniejszych wytycznych przewidziano, że zezwolenia są wydawane na czas nieokreślony. Ponadto wyraźnie określono wytyczne dotyczące możliwości cofnięcia zezwoleń na prowadzenie działalności.

Powyższe kwestie zostały szczegółowo omówione w poszczególnych paragrafach nowej notatki programowej dotyczącej miejsc postoju z 2011 r., którą Państwo właśnie mają przed sobą. W tym kontekście, w świetle programu prac zarządu oraz ogólnych interesów związanych z deregulacją i obciążeniami administracyjnymi, zwrócono szczególną uwagę na rzeczywistą konieczność wprowadzenia dodatkowych przepisów dotyczących (niektórych) miejsc postoju lub lokalizacji miejsc postoju.

Przewodnik po lekturze

Po wprowadzeniu, w rozdziale 2 omówione zostaną różne rodzaje miejsc postojowych. Ramy prawne, w których funkcjonuje polityka dotycząca miejsc postojowych, zostały przedstawione w rozdziale 3. Faktyczne ramy polityki w postaci szczegółowych przepisów zostały omówione w rozdziałach 4 i 5. Na koniec w rozdziale 6 poruszono kwestię egzekwowania przepisów dotyczących miejsc postojowych.

Zakres polityki

Niniejsza nota obejmuje wszystkie rodzaje miejsc postojowych.
Wyjątkiem od tej zasady jest okazjonalne stanowisko sprzedażowe zajmowane na terenie imprezy w ramach danego wydarzenia. Przykładem może być stoisko z jedzeniem podczas dużych imprez muzycznych w mieście.
Zezwolenia na zajmowanie miejsc handlowych na targu towarowym również nie wchodzą w zakres niniejszej notatki. Artykuł 5.2.3 ust. 4 APV wyłącza bowiem stałe miejsca na targu towarowym oraz podczas imprez z systemu zezwoleń na zajmowanie miejsc handlowych. Wreszcie, sprzedaż uliczna, jako forma handlu ambulantnego, również nie wchodzi w zakres niniejszej polityki, ale została uregulowana odrębnymi przepisami zawartymi w art. 5.2.2. APV.

Rodzaje miejsc postojowych

W punkcie 1.2. podano definicję pojęcia „miejsc postojowych”. W praktyce wyróżnia się kilka rodzajów miejsc postojowych, które wymagają dokładniejszego wyjaśnienia. Poniżej znajduje się ich zestawienie

Stała siedziba

Stałe miejsce prowadzenia działalności to miejsce, które jest zajmowane przez jeden lub więcej dni w tygodniu przez okres jednego roku. Przykładem może być stałe stoisko z rybami, przekąskami lub kwiatami w lokalnym centrum handlowym.
Zezwolenie na prowadzenie punktu sprzedaży przyznawane jest na zasadzie “kto pierwszy, ten lepszy”. Zezwolenie na prowadzenie punktu sprzedaży zawiera przepisy dotyczące możliwości przeniesienia, wymiarów, utrzymania czystości, godzin otwarcia, bezpieczeństwa przeciwpożarowego itp.
Szczególne miejsce zajmuje strefa dla pieszych w centrum miasta. W strefie dla pieszych nie są przyznawane żadne nowe stałe lub trwałe miejsca postojowe. Ruch pieszych, zaopatrzenie sklepów, wystawy towarów, ceremonie ślubne, dostępność dla służb ratowniczych oraz estetyczny wygląd centrum handlowego sprawiają, że jest to niepożądane.
Tymczasowe, sezonowe miejsca postojowe można również uznać za stałe miejsca postojowe. Chodzi tu o (planowane) korzystanie z nich przez posiadacza miejsca postojowego przez określony czas, aż do
maksymalnie dwa miesiące. Przykładami są stoiska ze sprzedawanymi oliebollenami w centrum miasta, centrum handlowe “’t Fort” oraz centrum handlowe „de Anklaar”.

Tymczasowa lokalizacja

Pod pojęciem „miejsc postoju doraźnego” kryje się szereg tymczasowych miejsc postoju o bardzo zróżnicowanym charakterze. Miejsca postoju doraźnego są przeznaczone do użytkowania przez maksymalnie kilka dni w roku. Poniżej przedstawiono przegląd różnych rodzajów miejsc postoju doraźnego.

Stanowisko służące celom promocyjnym

Stoisko promocyjne to miejsce, z którego rozdawane są bezpłatnie produkty spożywcze, napoje, przedmioty lub inne materiały wśród klientów robiących zakupy.

Punkty sprzedaży okazjonalne

Tymczasowe stoisko sprzedażowe może przybierać różne formy. Przykładami mogą być sprzedaż towarów detalicznych poza sklepem, stoisko związane z remontem lokalu sklepowego lub stoisko z przekąskami i napojami nad Kanałem.

Miejsca o charakterze ideowym

Szczególną formą stoiska okazjonalnego jest stoisko ideowe. Jest to stoisko służące do rozdawania lub sprzedaży materiałów drukowanych lub pisemnych. Przykładami takich stoisk są akcje pozyskiwania członków na rzecz organizacji charytatywnych, takich jak World Wildlife Fund i Natuurmonumenten, ale także stoiska poświęcone np. badaniom nad rakiem piersi.

Specjalne stanowiska (usługowe)

Chodzi o lokal przeznaczony do prowadzenia działalności usługowej o charakterze komercyjnym. W ostatnich latach napływa coraz więcej wniosków dotyczących tego rodzaju lokalizacji. Wynika to z faktu, że firmy usługowe chcą poszerzyć zakres swoich usług, oferując je w pobliżu grupy docelowej. Przykładami takich usług są punkty konsultacji słuchowych, testy konsumenckie towarów oraz autobusy firm ubezpieczeniowych lub banków.
W przypadku stoisk okazjonalnych rozróżnia się między komercyjną a niekomercyjną sprzedażą towarów i/lub usług. W centrum miasta składanych jest wiele wniosków o zezwolenie na komercyjne stoiska okazjonalne. Liczba możliwości w tym zakresie jest jednak ograniczona, ponieważ niepożądane jest zajmowanie miejsc przed witrynami sklepowymi. Aby zapobiec zakłóceniom porządku publicznego i bezpieczeństwa oraz przeciążeniu centrum miasta, jedynie Raadhuisplein i Marktplein nadają się jako lokalizacje, z których można regularnie korzystać w tym celu przez cały rok kalendarzowy. W wyjątkowych przypadkach można skorzystać z innych lokalizacji, takich jak plac przed Oranżerią, Leienplein lub Stationsplein.

Ramy prawne

Wprowadzenie

Ramy prawne (ogólne rozporządzenie lokalne oraz dodatkowe wytyczne) określają sposób rozpatrywania wniosków o przyznanie miejsc wystawowych. Kwestia ta została szczegółowo omówiona w niniejszym rozdziale.

Ogólne rozporządzenie lokalne (APV)

Zajmowanie miejsca handlu reguluje art. 5.2.3. APV. Zawiera on zakaz oferowania towarów z stałego miejsca w przestrzeni publicznej bez zezwolenia burmistrza i radnych. Zatem zajmowanie miejsca handlowego podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia. W art. 5.2.3 ust. 5 APV wymieniono podstawy odmowy wydania zezwolenia na zajmowanie miejsca handlowego, na podstawie których rozpatrywane są wnioski.

Wyjaśnienie podstaw odmowy zawartych w APV

Na podstawie art. 5.2.3 ust. 5 APV wniosek o zezwolenie na stałe miejsce prowadzenia działalności może zostać odrzucony. Zezwolenie może zostać odmówione:

1. w interesie porządku publicznego;
2. w celu zapobiegania lub ograniczania uciążliwości;
3. w celu ochrony walorów estetycznych otoczenia;
4. w interesie swobody lub bezpieczeństwa ruchu;
5. gdy w wyniku szczególnych okoliczności występujących w gminie lub w jej części można racjonalnie oczekiwać, że wydanie zezwolenia zagrozi zapewnieniu lokalnym konsumentom odpowiedniego poziomu usług;
6. z powodu sprzeczności z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego

Zezwolenie na prowadzenie działalności jest wydawane w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia po rozpatrzeniu wniosku w świetle powyższych ewentualnych podstaw odmowy.

Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów oceny APV

1. Znaczenie porządku publicznego

Porządek publiczny to pojęcie odnoszące się do normalnego przebiegu życia społecznego w danym miejscu i w określonych okolicznościach. Kryterium porządku publicznego jest często stosowane w połączeniu z ograniczaniem lub zapobieganiem uciążliwościom oraz zapewnianiem bezpieczeństwa ruchu drogowego.
W przypadku każdego wniosku zostanie zbadane, czy interes porządku publicznego jest na tyle istotny, że należy odmówić wydania zezwolenia, czy też zezwolenie można udzielić pod warunkiem spełnienia określonych warunków dotyczących porządku publicznego. Jeżeli przy rozpatrywaniu wniosku o zezwolenie na prowadzenie punktu handlowego istnieje podejrzenie, że produkt lub przedsiębiorca mógłby w jakikolwiek sposób zakłócić porządek publiczny, zwróci się o uzasadnioną opinię do zespołu ds. nadzoru i egzekwowania przepisów dotyczących przestrzeni publicznej (THOR). W razie potrzeby przedsiębiorca może zostać poproszony o przedłożenie zaświadczenia o niekaralności z rejestru dokumentacji sądowej.

2. Znaczenie zapobiegania lub ograniczania uciążliwości

Wiele stoisk w tym samym miejscu może powodować uciążliwości. W centrach handlowych dopuszcza się maksymalnie pięć stoisk jednocześnie. Z orzecznictwa wynika, że już od sześciu stoisk mamy do czynienia z targiem. Również pieczenie i smażenie na stoisku może powodować uciążliwości. Rozporządzenie w sprawie działalności zawiera szereg przepisów dotyczących między innymi emisji oparów powstających podczas pieczenia. Nie są to jednak przepisy, na podstawie których można odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie stoiska.
Można jednak odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie punktu sprzedaży, jeśli urządzenie sprzedażowe, które ma zostać zainstalowane, nie jest wyposażone w bezpieczną instalację do smażenia. Aby umożliwić ocenę tej kwestii, właściciele punktów sprzedaży, którzy chcą smażyć lub piec na gazie, muszą przedłożyć certyfikat wydany przez uznaną firmę instalacyjną.

3. Znaczenie ochrony walorów estetycznych otoczenia

Podczas rozpatrywania wniosku ta podstawa odmowy może zostać zastosowana, jeżeli jedno lub więcej miejsc postojowych zostanie zajętych w takim miejscu, że poważnie zakłóca to wygląd ulicy. Dzięki tej podstawie odmowy można zapewnić zachowanie walorów estetycznych zabytkowych budynków lub *zespółów urbanistycznych. Podczas rozpatrywania wniosku sprawdzane będzie, czy miejsce postoju nie zakłóca linii widokowych ani nie znajduje się przed lub na tle zabytków lub obiektów artystycznych. Po opuszczeniu miejsca postoju nie mogą pozostać żadne ślady, takie jak przyłącza, punkty poboru wody i odpływowe, które są zaprojektowane w sposób niedopuszczalny z estetycznego punktu widzenia. Oprócz wymagań dotyczących miejsca postoju od właściciela stoiska będzie wymagane, aby korzystał on z urządzenia sprzedażowego znajdującego się w dobrym stanie technicznym.
W razie potrzeby (np. w przypadku lokalizacji Stationsplein, gdzie wymagana jest wysoka jakość urbanistyczna) zwróci się do Komisji ds. Jakości Środowiska o opinię zarówno w sprawie lokalizacji, jak i wystroju punktu sprzedaży.

*Zespoły urbanistyczne: jednostka przestrzenna/obszar częściowy. W obrębie jednostek przestrzennych/obszarów cząstkowych należy zachować spójność wizerunkową całości. Pod uwagę brane są przy tym kontekst (odnoszący się do pierwotnych elementów), koncepcja (odnosząca się do zasady projektowej lub strategii), struktury (odnoszącej się do kształtowania topografii), podziału na działki (odnoszącego się do wypełnienia struktury) oraz charakterystyki (odnoszącej się do specyficznych cech danego obszaru).

4. Znaczenie swobody ruchu lub bezpieczeństwa ruchu drogowego

Miejsca, w których oferowane są towary na sprzedaż, w praktyce przyciągają ruch drogowy. Z tego powodu mogą pojawiać się niepożądane przejścia pieszych przez jezdnię, trasy piesze mogą zostać zablokowane, a w strefach dla pieszych może pojawić się niedopuszczalny ruch rowerowy. Stoisko może zajmować zbyt wiele miejsc parkingowych, a ponadto parkujące i zaparkowane samochody mogą powodować utrudnienia w bezpośrednim otoczeniu lub zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego, jeśli zasłaniają widoczność. W trosce o bezpieczeństwo ruchu drogowego nie jest zatem możliwe zajmowanie miejsc postojowych w dowolnym miejscu. Zapewnienie dostępności dla samochodów, płynności ruchu oraz możliwości dostawy produktów przeznaczonych do sprzedaży to aspekty brane pod uwagę podczas rozpatrywania wniosku.

5. Poziom wyposażenia

Ta podstawa odmowy dotyczy wyłącznie stałych miejsc handlu. Odmowa wydania zezwolenia na zajęcie stałego miejsca handlu ze względu na poziom wyposażenia może być uzasadniona jedynie w dwóch sytuacjach:

1. w przypadku powstania nowego centrum handlowego;
2. lub jeśli na danym obszarze obsługiwanym działa już tylko jeden sklep danej branży, a udzielenie zezwolenia grozi jego zamknięciem. W związku z tym zagrożony jest poziom obsługi na miejscu.

Zasadniczo więc pozycja konkurencyjna istniejącego już sprzedawcy detalicznego nie stanowi powodu do odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie stoiska; zob. również orzecznictwo Wydziału Administracyjnego Rady Stanu. Na podstawie analizy planowania dystrybucji (DPO) właściciele sklepów w nowo powstałym centrum handlowym mogą jednak zostać zabezpieczeni przed konkurencją ze strony posiadaczy miejsc handlowych. Sąd uznał, że w okresie, w którym koszty rozruchu są jeszcze wysokie, właściciele sklepów powinni być chronieni przed konkurencją ze strony punktów handlowych, w interesie zapewnienia konsumentom odpowiedniego poziomu zaopatrzenia (Wyrok ARRS z dnia 17 lutego 1986 r., AB 1987, 3).
Zgodnie z orzecznictwem Wydziału Administracyjnego Rady Stanu można odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie punktu handlowego, jeżeli w przypadku jej wydania istnieje ryzyko, że w wyniku konkurencji lokalne przedsiębiorstwa handlowe przegrają z posiadaczem zezwolenia na prowadzenie punktu sprzedaży, a w konsekwencji poziom zaopatrzenia konsumentów spadnie poniżej akceptowalnego poziomu. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wyniku utworzenia stałego punktu sprzedaży znika sklep, a w bezpośrednim sąsiedztwie nie ma innego punktu sprzedaży, który mógłby zaspokoić popyt konsumentów. W związku z tym konsument byłby odtąd skazany na zakupy u handlarza obwoźnego. Ten jednak nie zawsze stoi na swoim stanowisku, ma mniejszą ofertę różnych produktów i może stosunkowo łatwo (bez ponoszenia zbytnich kosztów) przenieść się w inne miejsce w bezpośrednim sąsiedztwie. Właściciel stałego punktu sprzedaży nie zapewnia wówczas wystarczającej gwarancji utrzymania akceptowalnego poziomu zaopatrzenia.

Europejska dyrektywa w sprawie usług nie dopuszcza podania jako podstawy odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w miejscu, w którym świadczone są (między innymi) usługi, ponieważ uznaje się to za niedopuszczalną przeszkodę gospodarczą w swobodnym przepływie usług. Możliwe jest jednak zastosowanie tej podstawy odmowy w przypadku stoiska służącego do sprzedaży towarów. Dyrektywa nie ma w tym przypadku zastosowania.

6. Ze względu na sprzeczność z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego

Również ta podstawa odmowy dotyczy wyłącznie stałych miejsc postoju. Stałe miejsca postoju muszą być zgodne z obowiązującym przeznaczeniem terenu. Miejsca postojowe są dozwolone w lokalizacjach o przeznaczeniu “Handel detaliczny“, ”Cele komunikacyjne“, ”Cele mieszkaniowe” lub o równoważnym przeznaczeniu. W miejscach o innym przeznaczeniu, takich jak tereny zielone i tereny mieszkalne, nie można zajmować stałych miejsc postojowych, chyba że możliwe jest uzyskanie odstępstwa od planu zagospodarowania przestrzennego.

Wybór przeznaczenia na cele komunikacyjne, cele związane z pobytem lub inne równoważne przeznaczenie jest w każdym razie uzasadniony, ponieważ miejsca postojowe powstały również na drogach i w ich pobliżu i są z nimi w rzeczywistości nierozerwalnie związane.
Wybór tych miejsc docelowych stanowi rozszerzenie możliwości w stosunku do polityki dotyczącej lokalizacji z 2004 roku. Powodem tej decyzji jest zapewnienie przestrzeni, która pozwoli na realizację niektórych pożądanych inicjatyw.
Ruch obejmuje również strefę dla pieszych. W centrach handlowych obszar ten obejmuje teren w obrębie centrum handlowego oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Stanowiska zlokalizowane w strefie dla pieszych będą dozwolone w centrach handlowych (z wyjątkiem strefy dla pieszych w centrum miasta), o ile spełnione są wymogi określone w art. 5.2.3. APV. W strefie dla pieszych w centrum miasta stałe punkty handlowe nie są pożądane ze względu na takie czynniki, jak ruch dostawczy, ruch pieszy oraz dostępność dla służb ratowniczych.

Powiązane przepisy prawne i regulacje

Konstytucja

Artykuł 7 Konstytucji (wolność wypowiedzi) oznacza, że nie można wymagać zezwolenia na oferowanie materiałów drukowanych. Jeśli jednak odbywa się to ze stoiska, do zajęcia tego stoiska wymagane jest zezwolenie.

Ustawa o godzinach otwarcia sklepów

Przepisy ustawy o godzinach otwarcia sklepów mają również zastosowanie do stoisk (art. 2 ust. 2). Zgodnie z ustawą o godzinach otwarcia sklepów stoisko może być zajmowane w dni robocze (od poniedziałku do soboty) w godzinach od 06:00 do 22:00, a właściciel stoiska musi przestrzegać zasad dotyczących handlu w niedziele. Wyjątek stanowią stoiska oferujące produkty spożywcze przeznaczone do bezpośredniego spożycia, które zgodnie z decyzją o wyłączeniu z ustawy o godzinach otwarcia sklepów (art. 12) są zwolnione z obowiązku przestrzegania zasad dotyczących sprzedaży w niedziele.

Ustawa o alkoholu

Ustawa o alkoholu stanowi, że nie wolno sprzedawać napojów alkoholowych z punktu sprzedaży. Podczas sprzedaży nie wolno również przechowywać napojów alkoholowych. Nadzór nad przestrzeganiem ustawy o alkoholu sprawują Urząd ds. Żywności i Towarów oraz gminni inspektorzy z zespołu ds. nadzoru i egzekwowania przepisów w przestrzeni publicznej (THOR).

Ustawa o rejestrze handlowym

Zgodnie z ustawą o rejestrze handlowym z 1996 r. przedsiębiorstwo musi być wpisane do Izby Handlowej. Bez wymaganego wpisu nie jest możliwe oferowanie towarów ani usług.

Ustawa o ochronie środowiska

W ustawie o ochronie środowiska zawarto przepisy dotyczące obiektów, które mogą powodować uciążliwości dla otoczenia. Przepisy te mają również zastosowanie do właścicieli stoisk. Wymogi środowiskowe dotyczą przede wszystkim mobilnych punktów sprzedaży ryb i przekąsek. Wymogi te dotyczą głównie skutków smażenia. Chodzi tu o takie kwestie, jak oddzielanie tłuszczu ze ścieków oraz zapobieganie uciążliwościom zapachowym. Kwestie te są rozpatrywane indywidualnie dla każdego przypadku i zależą od sytuacji na miejscu. Właściciel stoiska może zostać zobowiązany do podjęcia odpowiednich środków w celu zapobiegania powstawaniu śmieci w pobliżu stoiska. Zasady te są uwzględnione w zezwoleniu wydawanym przez gminę.

Ustawa o towarach

Ustawa o towarach określa zasady dotyczące jakości i oznakowania towarów. Ponadto ustawa stawia wymagania dotyczące higieny produktów. Ustawa o towarach ma również zastosowanie do handlu prowadzonego z punktu sprzedaży. Z dniem 1 września 2004 r. Główna Rada Handlu Detalicznego (HBD) opublikowała Kodeks Higieny Handlu Ambulantnego Artykułami Spożywczymi i Napojami. Nadzór nad przestrzeganiem tej ustawy sprawuje Urząd ds. Żywności i Towarów (VWA).

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

W art. 5.2.3.2 ust. 5 lit. f) APV określono, że można odmówić wydania zezwolenia na zajęcie miejsca wystawowego z powodu niezgodności z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.
W przypadku wydania zezwolenia (zgodnie z wymogami APV) ewentualne wymagania określone w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego pozostają w mocy. Ponieważ miejsce postoju ma charakter mobilny, nie zostanie dokonana ostateczna rezerwa planistyczna.

Szczegółowe przepisy dotyczące stałych miejsc postoju

Godziny

Zgodnie z przepisami ustawy o godzinach otwarcia sklepów miejsca postoju mogą być zajmowane od poniedziałku do soboty włącznie. Zasadą jest, że po zamknięciu sklepu przyczepa handlowa musi zostać usunięta. Jedynie w przypadku zajmowania miejsca sprzedaży przez nieprzerwany okres wózek handlowy może pozostać na miejscu, jednak nie dłużej niż przez okres 2 miesięcy. Ma to na celu zapobieżenie zajmowaniu stałego miejsca postoju, w wyniku czego nie ma już mowy o miejscu o charakterze mobilnym, a miejsce to bardziej przypomina zwykły sklep.

Przykładem powyższego jest sprzedaż oliebollen i/lub poffertjes w miesiącach zimowych, co przyczynia się do poprawy atmosfery w Apeldoorn lub w jednej z okolicznych wsi.

Infrastruktura komunalna

W ramach zagospodarowania przestrzennego lub przebudowy gmina instaluje w niektórych lokalizacjach na miejscu media, takie jak prąd i woda, z których mogą korzystać handlarze targowi i/lub właściciele stoisk. Są to lokalizacje, w których znajduje się kilka stanowisk (a często także targ towarowy) i gdzie instalacja mediów jest opłacalna finansowo. W tym celu dzierżawca stanowiska uiszcza opłatę proporcjonalną do rzeczywistego zużycia.
W przypadku bardziej oddalonych lokalizacji gmina nie zapewnia podłączenia mediów. Posiadacz stoiska musi zlecić podłączenie mediów na własne ryzyko, oczywiście w porozumieniu z zarządcami targowiska. Ponadto właściciel stoiska nie może dochodzić od gminy zwrotu kosztów związanych z instalacją tych przyłączy. Przekazanie stoiska ewentualnemu nowemu właścicielowi należy uzgodnić między stronami.

Charakter osobisty

Handel uliczny ma charakter osobisty. Pożądane jest, aby właściciele stoisk faktycznie osobiście zajmowali swoje stoiska. Zapobiega to niepożądanemu obrotowi stoiskami. Zezwolenia nieprzypisane do konkretnych osób mają dużą wartość ekonomiczną. Ze względu na charakter stoisk obrót zezwoleniami jest niepożądany.
Z tego powodu zezwolenie na prowadzenie działalności jest imienne i w związku z tym wydawane jest wyłącznie osobom fizycznym. Oznacza to, że jeżeli osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą w formie osoby prawnej, zezwolenie jest wystawiane na nazwisko tej osoby fizycznej. Ma to na celu zapobieżenie sytuacji, w której osoby prawne zajmowałyby dominującą pozycję na rynku miejsc handlowych, co mogłoby prowadzić do utraty różnorodności.
Miejsce handlowe nie podlega przeniesieniu. Zezwolenie na zajmowanie miejsca handlowego nie może zatem zostać przeniesione na następcę prawnego. W ten sposób zapewnia się sprawiedliwy podział miejsc handlowych między poszczególnych wnioskodawców i zapobiega się handlem miejscami handlowymi.
W przypadku śmierci lub trwałej niezdolności do pracy posiadacza zezwolenia uzasadnione jest z punktu widzenia społecznego, aby małżonek, zarejestrowany partner lub dziecko mogło przejąć handel obwoźny i kontynuować działalność (rodzinną), przejmując zezwolenie na prowadzenie punktu sprzedaży.
Wyjątek ten dotyczy wyłącznie tych lokalizacji i przedziałów czasowych, które obowiązywały również w przypadku poprzedniego najemcy.

Wymiary/wielkość stanowiska

Często przy zajmowaniu stanowiska handlowego wykorzystuje się przyczepę handlową z możliwością ekspozycji towarów. Wymiary takich przyczep mogą się znacznie różnić. W skrajnym przypadku jest to ciężarówka z naczepą, często mała ciężarówka, a czasami mały wózek lub przyczepka.
Ze względu na różnice w typach pojazdów trudno jest ustalić konkretne wymiary. Podstawą wydania zezwolenia jest ocena zajmowanej powierzchni, w tym pozostałych elementów, takich jak miejsce na przechowywanie towarów i ewentualny taras. Dla każdej lokalizacji ocenia się, czy pojazd nie zakłóca wyglądu otoczenia ani nie powoduje innych uciążliwości.

Miejsca postojowe na terenie prywatnym

Często wnioski o przyznanie miejsca wystawowego dotyczą przestrzeni publicznej. W niektórych przypadkach jednak wnioski dotyczą lokalizacji będących własnością prywatną (np. na parkingu przy supermarkecie). Aby złożyć taki wniosek, konieczna jest pisemna zgoda właściciela gruntu, co jest warunkiem dalszego rozpatrywania wniosku. Właściciel gruntu może, na podstawie prawa własności, stosować własne kryteria dotyczące dopuszczenia lub odmowy dopuszczenia właściciela stoiska na swoim terenie.

Osobiste przejęcie/zmiana stanowiska pracy

Miejsce pracy należy co do zasady zajmować osobiście (zob. pkt 4.3.).
Zdarza się jednak, że właściciele stoisk nie zajmują przyznanych im stałych miejsc.
W drodze odstępstwa od tej zasady możliwe jest jednak, aby posiadacz zezwolenia zlecił (stałe) zastępstwo na miejscu prowadzenia działalności przez współmałżonka, partnera lub dziecko. Ma to miejsce w przypadku choroby lub szczególnych okoliczności. W przypadku choroby trwającej dłużej niż miesiąc lub wystąpienia szczególnych okoliczności można udzielić zgody na tymczasowe zastępstwo na okres maksymalnie 1 roku. Podobne przepisy zawarte są w rozporządzeniu w sprawie rynku.
Wymogiem dotyczącym zastępstwa jest złożenie pisemnego wniosku z podaniem nazwiska osoby zastępującej oraz wykazanie związku (rodzinnego) za pomocą pisemnych dokumentów potwierdzających. Odbywa się to za pomocą ważnego dokumentu tożsamości oraz wpisu do Gminnego Rejestru Ludności (GBA).
Jeżeli właściciele stoisk z innych powodów nie mogą lub nie chcą zajmować swojego stoiska, należy zapytać o przyczyny takiej sytuacji. Dlatego też regularnie sprawdzane jest, czy właściciele osobiście zajmują swoje stoiska. W przypadku stwierdzenia, że posiadacz miejsca handlowego przez okres 6 tygodni nie zajmuje swojego miejsca lub robi to bardzo sporadycznie, na podstawie art. 1:6 APV otrzymuje on zawiadomienie o zamiarze cofnięcia zezwolenia. Warunek ten został również dodany jako przepis do zezwolenia na miejsce handlowe.
Oprócz systematycznego nieobsadzania miejsca postoju, przyczyną cofnięcia zezwolenia na miejsce postoju może być również zakłócenie porządku publicznego, niewłaściwe zachowanie, oszustwo lub prace związane z przebudową w miejscu postoju.

Tymczasowy zakaz zajmowania stanowiska

Jeśli miejsce stoiska ma zostać wykorzystane do innego celu (targi/impreza), nie wolno zajmować tego miejsca w danym dniu lub w danej części dnia. Dotyczy to również sytuacji, gdy na miejscu prowadzone są prace związane z przebudową, konserwacją lub zarządzaniem. Chociaż nie jest to prawnie wymagane, w porozumieniu z przedsiębiorcami rozważa się możliwość wyznaczenia innego tymczasowego miejsca.
Ponadto może się zdarzyć, że ze względu na inne interesy publiczne nie będzie można zająć danego miejsca lub konieczne będzie jego opuszczenie.

Wymogi dotyczące składania wniosków

Zgodnie z gminnymi celami dotyczącymi deregulacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych poddano również przeglądowi wniosek o zezwolenie na prowadzenie punktu handlowego. Zniesiono na przykład wymogi dotyczące rejestracji w Izbie Handlowej oraz w Głównej Izbie Handlu Detalicznego (HBD). Nie stanowią one podstawy do odmowy wydania zezwolenia, a ponadto są to kwestie, za które odpowiedzialność ponoszą przede wszystkim wyżej wymienione instytucje, a nie gmina.

Okres ważności zezwolenia

W chwili obecnej nie ma powodu, aby decydować się na zezwolenie na czas określony.
W rzeczywistości, zgodnie z Polityką dotyczącą miejsc postojowych z 2004 r., obecny posiadacz miejsca postojowego zachowuje swoje zezwolenie przez co najmniej 10 lat. Po upływie tego 10-letniego okresu, w wyniku porównania różnych wniosków dotyczących tej samej lokalizacji, jedyną możliwością jest losowanie.
Losowanie jako sposób wyboru spośród wniosków jest bardzo niezadowalające. Z punktu widzenia ograniczenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców oraz deregulacji pożądane jest zatem, aby od tej pory przyznawać posiadaczom miejsc handlowych zezwolenia na czas nieokreślony.

Zezwolenie na użytkowanie w centrach handlowych

Zasadą jest, że zezwolenie na prowadzenie stoiska przyznawane jest na każde centrum handlowe i na każdego posiadacza zezwolenia na maksymalnie 4 dni w tygodniu. Ma to na celu zapobieżenie sytuacji, w której stoisko nabierałoby charakteru stałego punktu sprzedaży, podczas gdy stoiska powinny zachowywać swój mobilny charakter. W przypadku tymczasowych stoisk działających przez kilka dni przepis ten nie ma zastosowania, o ile dotyczy to sprzedaży produktów sezonowych lub tymczasowego stoiska związanego z remontem sklepu.

Zmiana i wygaśnięcie zezwolenia

Wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie punktu sprzedaży traktowany jest jako wniosek o wydanie nowego zezwolenia. Za pomocą standardowego formularza wniosku można złożyć wniosek o zmianę zezwolenia, na przykład w celu sprzedaży innych produktów lub zmiany godzin sprzedaży. W trakcie rozpatrywania wniosku nie wolno wprowadzać ani realizować wnioskowanych zmian.
Chęć przedterminowego wygaśnięcia zezwolenia należy zgłosić na piśmie do Działu Spraw Prawnych i Bezpieczeństwa.

Dywersyfikacja/uzupełnienie istniejącej oferty

Analizując wnioski o zezwolenia na stałe punkty handlowe złożone w ostatnich latach, można zauważyć, że rośnie liczba wniosków dotyczących lokalizacji w bezpośrednim sąsiedztwie centrów handlowych. Ponadto wiele z tych wniosków dotyczy stoisk z rybami i przekąskami. Stwarza to ryzyko ograniczenia różnorodności stałych stoisk w pobliżu centrów handlowych, co w konsekwencji może doprowadzić do wyparcia z rynku istniejących małych przedsiębiorców. W interesie klientów oraz obecnych przedsiębiorców stoiska powinny w jak największym stopniu stanowić uzupełnienie istniejącej już oferty handlowej.

Aby zapewnić tę różnorodność, wnioski o stałe miejsca w centrach handlowych muszą stanowić uzupełnienie już istniejącej oferty. W tym kontekście zwraca się również o opinię do różnych stowarzyszeń właścicieli sklepów i/lub FAO.
W ten sposób dąży się również do zharmonizowania działań z wizją handlu detalicznego.

Szczegółowe przepisy dotyczące tymczasowych miejsc postoju

Miejsca przeznaczone do celów promocyjnych: lokalizacje i godziny

W centrum miasta miejsca na stoiska promocyjne są dozwolone wyłącznie na placach Raadhuisplein, Marktplein i Leienplein. Każdego dnia przyznawane jest tylko jedno miejsce na wszystkie lokalizacje łącznie, a tylko dwa razy w miesiącu zezwala się na miejsce promocyjne przeznaczone do sprzedaży napojów bezalkoholowych i lodów.
Powody to: zapobieganie przeciążeniu centrum miasta, ograniczenie uciążliwości oraz zapobieganie zakłóceniom porządku publicznego. W wyjątkowych przypadkach (np. podczas imprezy na placu Raadhuisplein) i wyłącznie jako alternatywa dla wyżej wymienionych lokalizacji, rolę tę może pełnić również plac Stationsplein lub plac przed Oranjerie.

Tymczasowe stanowisko sprzedażowe przy własnym sklepie

Od czasu do czasu otrzymujemy również wnioski od właścicieli sklepów, którzy chcą zająć miejsce przed swoim lokalem. Na przykład podczas otwarcia nowego sklepu. W nowych wytycznych kwestia ta została teraz sformalizowana.
Właścicielom sklepów zezwala się na ustawienie stoiska sprzedażowego przed własnym sklepem przy specjalnych okazjach (jubileusz, otwarcie nowego sklepu). Decyzja ta podlega jednak ocenie pod kątem podstaw odmowy określonych w APV, przy czym ważnym kryterium jest na przykład swobodny przepływ klientów.

Specjalistyczny punkt serwisowy: naprawa szyb samochodowych

W ostatnich latach pojawiło się wiele wniosków o naprawę szyb samochodowych w różnych centrach handlowych. Miejsca postojowe są przydzielane na zasadzie “kto pierwszy, ten lepszy”. Miejsca te zajmują określoną przestrzeń parkingową i mogą powodować niebezpieczne sytuacje na drodze oraz ogromne zatłoczenie na parkingach. W związku z tym w ciągu ostatnich 2 lat odrzucono już kilka wniosków na podstawie przesłanek odmowy określonych w APV.
Nie jest pożądane, aby co tydzień w tym samym centrum handlowym stawała firma świadcząca tę usługę. Aby umożliwić większej liczbie firm świadczenie swoich usług w gminie kilka razy w roku, wprowadza się następujące zasady:

• W pobliżu każdego centrum handlowego można zajmować miejsce na naprawę szyb samochodowych wyłącznie od niedzieli do czwartku włącznie;
• W każdym centrum handlowym można zajmować miejsce wystawowe maksymalnie 2 razy w miesiącu.

Nadzór i egzekwowanie przepisów

Wprowadzenie: Nadzór i egzekwowanie przepisów

Gmina Apeldoorn uznaje nadzór i egzekwowanie przepisów za niezbędny element polityki. Dlatego też nowa polityka dotycząca miejsc postojowych z 2011 r. jest aktywnie egzekwowana, a kontrola tych miejsc ma charakter priorytetowy.

Wykorzystanie PTH

W zespole ds. zapobiegania, nadzoru i egzekwowania przepisów (PTH) zatrudnionych jest dwóch pracowników, których zakres obowiązków obejmuje nadzór nad miejscami postojowymi. W tym celu w rocznym planie pracy przewidziano odpowiednią liczbę godzin. Osoby te sprawdzają miejsca postojowe co tydzień podczas swoich obchodów. Ponieważ większość właścicieli stoisk prowadzi działalność w Apeldoorn już od wielu lat, nie trzeba poświęcać zbyt wiele czasu, aby sprawdzić, czy przestrzegają oni obowiązujących zasad.
Sprawdzane są warunki pozwolenia na prowadzenie działalności przyznanego dla danego miejsca. Obejmują one między innymi lokalizację, zajmowaną powierzchnię w m², obecność posiadacza pozwolenia, godziny otwarcia oraz ewentualne zanieczyszczenia.
Zdarza się, że właściciel stoiska zajmuje więcej miejsca niż mu przyznano.

Egzekwowanie przepisów administracyjnych

Jeżeli organ nadzorczy stwierdzi, że właściciel stoiska dopuścił się naruszenia, w pierwszej kolejności przeprowadza się z nim rozmowę lub udziela mu wyjaśnień. Jeśli rozmowa nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, stosuje się bardziej rygorystyczne środki, takie jak nałożenie nakazu pod groźbą kary pieniężnej lub nakazu pod groźbą sankcji administracyjnych. Postępuje się zgodnie z obowiązującymi ustaleniami zawartymi w polityce egzekwowania przepisów.
Jeżeli właściciel stoiska nie posiada zezwolenia na zajmowanie danego miejsca, nakazuje mu się natychmiastowe zaprzestanie działalności. Jeżeli właściciel stoiska posiada zezwolenie, ale nie przestrzega obowiązujących przepisów i regulacji, w zależności od charakteru naruszenia mogą zostać podjęte działania egzekucyjne. W takim przypadku może zostać nałożony nakaz pod groźbą kary pieniężnej lub nakaz pod groźbą sankcji administracyjnych.

Załączniki

Załącznik 1: Ramy finansowe

Ogólne informacje

Z uzyskaniem stałych i doraźnych zezwoleń na prowadzenie działalności handlowej wiążą się opłaty. Opłaty te dotyczą wydania zezwolenia (opłata administracyjna), korzystania z terenu gminnego (opłata za użytkowanie terenu) oraz, w niektórych lokalizacjach, poboru energii elektrycznej (opłaty za prąd). Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie opłat administracyjnych stoiska o charakterze ideowym/niekomercyjnym nie podlegają opłacie za użytkowanie terenu gminnego ani opłatom administracyjnym.

Opłaty administracyjne

Właściciel stoiska jest zobowiązany do uiszczenia opłaty za złożenie wniosku o zezwolenie na prowadzenie stoiska. Opłata ta jest pobierana w związku z kosztami, jakie gmina ponosi w związku z rozpatrzeniem wniosku.
Zgodnie z tabelą opłat dołączoną do rozporządzenia w sprawie opłat administracyjnych, opłaty administracyjne na rok 2019 wynoszą:

Rodzaj zezwolenia na prowadzenie działalności	Kwota
Stałe zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie gminy	€ 539, 15
Stałe zezwolenie na lokalizację na terenie prywatnym	€ 359, 45
Doraźne zezwolenie na prowadzenie działalności	€ 89, 85
Zmiana zezwolenia na stałą lokalizację	€ 114, 55

Precario

Właściciel stoiska korzysta z przestrzeni publicznej, zajmując ją swoim stoiskiem. Właściciel stoiska musi uiścić opłatę za użytkowanie za każdy m² zajętej przestrzeni publicznej.
W gminie Apeldoorn obowiązują różne stawki w zależności od obszaru. Poniżej znajduje się zestawienie na rok 2012:

• na placu Raadhuisplein 3,50 €
• w centrum Apeldoorn: 1,75 € za m² dziennie;
• w centrum dzielnicy (centra handlowe Anklaar, De Eglantier i Hart van Zuid): 1,75 € za m² dziennie;
• przy lub w bezpośrednim sąsiedztwie atrakcji turystycznej: 1,75 € za m² dziennie;
• w lokalnym centrum handlowym (Fort i Mercatorplein): 0,87 € za m² dziennie;
• w lokalnych centrach handlowych (Schubertplein, Kayershof, Ordenplein, Ugchelen, De Maat i De Mheen): 0,87 € za m² dziennie;
• w przypadku obiektów lokalnych (Musketiersveld, Gildenhof, Zuidbroek, Maasstraat, Boni i okolice): 0,87 € za m² dziennie;
• w ośrodku opieki wiejskiej (Beekbergen, Loenen, Klarenbeek, Hoenderloo i Uddel): 0,87 € za m² dziennie;
• w przypadku dużych lub peryferyjnych skupisk handlu detalicznego (Apeldoorn-Noord, Europaweg (i okolice), Kanaal-Zuid, Voorwaarts oraz Omnisport): 0,87 € za m² dziennie;
• w innym miejscu: 0,59 € za m² dziennie.

W przypadku sporadycznego zajmowania miejsca wystawowego opłata za każdy dzień wynosi 86,00 € za powierzchnię do 25 m². Za każdy metr kwadratowy powyżej 25 m² opłata dzienna wynosi 3,45 €.

Koszty energii elektrycznej

Niektóre lokalizacje stoisk, na których odbywają się targi, są wyposażone w skrzynki elektryczne. Dotyczy to placów Marktplein, Raadhuisplein, Schubertplein, Violierenplein, Fort, Hart van Zuid oraz Operaplein. Płacą oni takie same opłaty za prąd jak handlarze na targu, przy czym koszty są podzielone na trzy taryfy. Za pół dnia właściciele stoisk płacą od 1,50 € do 4,50 €. Za cały dzień obowiązuje opłata w wysokości od 3,75 € do 12,00 €.
W centrum handlowym Hart van Zuid gmina niedawno wykonała instalację elektryczną. W związku z tym najemcy stoisk płacą nie tylko za prąd, ale także czynsz.

Istnieje również kilka miejsc, w których właściciele stoisk sami zainstalowali skrzynki elektryczne za pośrednictwem osoby prywatnej lub stowarzyszenia handlowców. Przykładami są miejsca postojowe przy Dijkgraafweg, przy Kerk Allee w Beekbergen oraz w Loenen. Opłaty są w tym przypadku uiszczane bezpośrednio na rzecz dostawcy energii elektrycznej, osoby prywatnej lub stowarzyszenia handlowców, bez pośrednictwa gminy.

Załącznik 2: Stanowiska handlowe

 

Centrum handlowe Anklaar
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
ryba	od wtorku do soboty
Centrum handlowe De Mheen
ryba	od czwartku do soboty
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
Centrum handlowe De Eglantier
pieczywo/ciastka/wyroby cukiernicze	piątek
Wietnamskie przekąski	sobota
ser	czwartek
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
Centrum handlowe ’t Fort
Indyjskie przekąski	sobota
ryba	piątek
ser/masło/jajka	czwartek
ryba	wtorek
frytki i przekąski	od czwartku do niedzieli
Lody włoskie	od piątku do niedzieli
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
Centrum handlowe Hart van Zuid
Wietnamskie przekąski	piątek i sobota
ser	sobota
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
kebab (na węglu drzewnym)	środa, czwartek i piątek
Centrum handlowe De Maat
ryba	od czwartku do soboty
słodycze	poniedziałek
Centrum handlowe Kayershof
ryba	sobota
słodycze	wtorek
Centrum handlowe Ordenplein
słodycze	piątek
Centrum handlowe Maasstraat
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
ryba	w piątki od 1 stycznia do 31 października
Parking Musketiersveld (Plus Nico de Witt)
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
ryba	w piątki od 1 stycznia do 31 października
Centrum Apeldoornu
Wietnamskie przekąski	od poniedziałku do niedzieli (Hoofdstraat Zuid)
akcesoria/czapki	czwartek i sobota (Brinklaan)
kwiaty	piątek i sobota (Leienplein)
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia (Plac Ratuszowy)
ul. Asselsestraat/ul. W. Druckerstraat
pączki	codziennie od 1 listopada do 31 grudnia
Parking przy Dijkgraafweg
przekąski	od wtorku do soboty
Parking Hoge Dries
ryba	piątek i sobota
Arnhemseweg/Kraaienweg
przekąski/napoje bezalkoholowe	od poniedziałku do niedzieli
Arnhemseweg (przy wiadukcie nad autostradą A1)
przekąski/napoje bezalkoholowe	od poniedziałku do niedzieli
Kuipersdijk
przekąski	od niedzieli do piątku
Hoog Buurloseweg/Europaweg
przekąski	od niedzieli do piątku
Aleja Joosta van den Vondella
przekąski	środa i czwartek
Kerk Allee w Beekbergen
warzywa/owoce	środa
ryba	sobota
nabiał	środa
Parking przy wodospadzie Loenense
lód	w niedzielę i od poniedziałku do soboty, od maja do sierpnia
przekąski i napoje	od wtorku do niedzieli
przekąski, lody, kanapki	każdego dnia
Parking Heidehof
kwiaty/rośliny	sobota i niedziela
Parking De Kempe
warzywa/owoce	czwartek
nabiał	środa
Plac przy dworcu
PM: możliwość utworzenia co najmniej 2 stanowisk zostały uwzględnione w wstępnym projekcie aktualizacji plan zagospodarowania przestrzennego centrum miasta Zuidoost.